Küçükoğlu Ltd. Şti.

Kurban ve kurbiyet

Kurban, kelime olarak kurb kökünden mastar olup yaklaşmak manasına gelir. Dini bir ıstılah olarak ise kurban; Allah-u Teala’nın rızasını ümit edip yakınlığını kazanmak için kesilen hayvana denir.

Kur’an- Kerim, kurban müessesesinin Hz. Adem’in (a.s.) çocuklarıyla birlikte başladığını haber verir.

Kurban ve kurbiyet kelimeleri aynı köktendir. Zaten kurban da ancak Allah’a yaklaşmak niyetiyle kesilir. Hacc Suresi’nde; Allah’a ulaşanın, kurbanların eti veya kanı olmadığı, ancak kalplerin takvası olduğu vurgulanmıştır.

İlk Kurban Bayramı

Peygamber Efendimiz (s.a.v.), Zilhicce ayının dokuzunda Sevik Gazvesinden dönerek Medine’ye kavuştu. Ertesi gün, yani Zilhicce’nin 10. günü Müslümanlarla birlikte namazgaha çıktı. Ezansız ve kametsiz olarak iki rekat kurban namazı kılındı. Namazda sonra bir hutbe irad etti. Bu hutbelerde kurban kesmelerini Müslümanlara emretti. Kendileri de iki kurban kesti.

Kurban Bayramı, Hz. İbrahim ve Hz. İsmail’den günümüze kadar, hep bir kahramanlık, bir fedakarlık, bir hasbilik ve bir teslimiyet timsali olagelmiştir. Kurban Bayramı’nda evler, sokaklar, mabedler, dağlar taşlar tekbirlerle lerzeye gelir ve inler.

Rabbimiz; kurbanı, Kurban Bayramı’nın vicdanlarımıza duyusun, bu gelişi tüm ağırlığıyla kalplerimizde hissettirsin e O’na böyle bir teveccühü gerektiği kadar göstermeye bizleri muvaffak eylesin.

Amin.

Kurbanın tarifi, meşruiyeti ve hükmü

Tarifi: Hususi bir hayvanı, belirli bir vakitte (Kurban Bayramı günlerinde) Allah’a yaklaşmak niyetiyle boğazlamaktır. Kurban kesmek, zekat ve bayram namazları gibi hicretin ikinci senesinde meşru kılınmış, meşruiyeti kitap, sünnet ve icma ile sabit olmuştur. Kitaptan meşruiyetin delili, Yüce Allah’ın “Rabbin için salayı ikame et ve kurban kesiver. (Kevser Suresi, 2. ayet) emridir.

Sünnetten meşruiyetinin delili bir takım hadiselerdir ki, bir tanesinde Hz Aişe’den şöyle rivayet edilmiştir:

Ademoğlu Kurban Bayramı gününde kan akıtmaktan daha sevimli bir işle yüce Allah’a yaklaşabilmiş değildir. Kişinin, kanını akıttığı hayvan kıyamet günü boynuzları ve kılları ile gelecektir. Akan kan yere düşmeden evvel yüksek bir makama ulaşır. O bakımdan gönül hoşluğu ile kurbanlarınızı kesiniz.

Bir diğer ise Hz. Enes’in rivayet ettiği şu hadistir:

Rasulullah (s.a.v.) beyazı siyahından çok, boynuzlu iki koç kurban etti. Onun ayağını hayvanın yanına koyduğunu, besmele çekip tekbir getirdiğini ve eliyle onları kestiğini gördüm.

Kurban kesmek İmam-ı Azam’a göre vacip, diğer imamlara göre ise sünnet-i müekkededir.

Kurban eti hakkında

Adak (nezr) yoluyla olmayan kurbanın sahibi, zengin olsun veya olmasın o adağın etinden yiyebilir. Bununla birlikte isteyen veya istemeyen fakirlere yedirmek de farzdır. Dağıtılan kısmın kurbanın en azından üçte biri olması gerekir. Kişinin, nafakasını temin etmekle yükümlü olduklarının sayısı çok olursa kurbanın etini onlar için alıkoyabilir.

Kurbanın sütünden istifade etmek, etini veya postunu satıp parasını almak mekruh (çirkin) görülmüştür. Böyle bir şey yapıldığı taktirde, kıymeti kadar sadaka vermek gerekir. Kurban derisi ksapa ücreti olarak dahi verilemez. En güzeli Allah’a yaklaşmak için kesilen kurbanın derisini, bu kurbiyete yakışır şekilde sadaka olarak vermektir.

“Bir kurbandan ne olur demeyin”

Bir hisse kurbanda ortalama 25 kilo et vardır. Dünya standartlarına göre bir insanın günlük et ihtiyacı 100 gramdır. Dolayısıyla bir hisse kurban bir kişinin 250 günlük et ihtiyacını karşılar. 250 günde bir talebe 25.000 sayfa kitap okur, binlerce rekat namaz kılar, gönül dostu yüzlerce insana gülümser ve kalplere inşirah fısıldar.

Kurban kimlere vaciptir?

Zaruri ihtiyaç dışında 85 gram altın ya da bu bedelde malı olan her müslümanın kurban kesmesi vaciptir. Bir kişi ancak bir vacip kurban kesebilse de nafile kurban niyetiyle bu sayıyı arttırabilir.

Kurban çeşitleri

1. Vacip Kurban
2. Adak (Nezir) Kurban
3. Akika Kurban
4. Nafile Kurban